जापानमा बसोबास गर्ने विदेशीहरूको संख्या पहिलो पटक ४० लाख नाघ्यो, श्रम संरचनामा तीव्र परिवर्तन

सन् २०२५ को अन्त्यसम्म जापानमा बसोबास गर्ने विदेशीहरूको संख्या करिब ४.१३ मिलियन पुगेको छ, जसले पहिलो पटक ४० लाखको सीमा पार गरेको हो। यो अहिलेसम्मकै उच्च संख्या हो र जापानी समाजमा विदेशीहरूको उपस्थितिको महत्व झन् बढ्दै गएको देखाउँछ।

यो वृद्धिको प्रमुख कारणमध्ये एक विदेशी कामदारहरूको संख्या वृद्धि हो। जापानको स्वास्थ्य, श्रम तथा कल्याण मन्त्रालयका अनुसार, सन् २०२५ अक्टोबरको अन्त्यसम्म विदेशी कामदारहरूको संख्या करिब २.५७ मिलियन पुगेको छ, जुन पनि नयाँ रेकर्ड हो। जापानमा श्रमिक अभाव बढ्दै गएसँगै विदेशी मानव स्रोतको स्वीकार्यता तीव्र गतिमा विस्तार भइरहेको देखिन्छ।

राष्ट्रियता अनुसार हेर्दा चिनियाँ र भियतनामी नागरिकहरूको संख्या अझै धेरै रहेको छ। तर पछिल्ला वर्षहरूमा नेपाल र इन्डोनेसियाबाट आउने कामदारहरूको वृद्धि विशेष रूपमा उल्लेखनीय देखिएको छ। परम्परागत रूपमा धेरै कामदार पठाउने देशहरूसँगै अब नयाँ देशहरूबाट पनि जापानमा मानव स्रोतको आगमन बढिरहेको छ, जसले कार्यबलको विविधता अझ विस्तार गरिरहेको छ।

बसोबास अनुमति (visa status) को दृष्टिले पनि परिवर्तन देखिएको छ। “Engineer / Specialist in Humanities / International Services” तथा “Specified Skilled Worker” जस्ता कामसम्बन्धी भिसाहरू तीव्र रूपमा बढिरहेका छन्, जबकि Technical Intern Training Program अझै ठूलो हिस्सा ओगटिरहेको छ। अहिले विदेशी कामदारहरू सामान्य श्रमदेखि उच्च दक्षता आवश्यक पर्ने पेशागत क्षेत्रमा समेत सक्रिय रूपमा काम गरिरहेका छन्।

यी परिवर्तनहरूले विदेशी कामदार राख्ने कम्पनीहरूका लागि पनि महत्वपूर्ण अर्थ राख्छ। पहिलेजस्तो केही सीमित देशहरूमा मात्र निर्भर रहने भर्ती प्रणाली पर्याप्त हुँदैन। अब कम्पनीहरूले विभिन्न राष्ट्रियताका मानिसहरूलाई लक्षित गर्ने भर्ती रणनीति अपनाउन आवश्यक छ। साथै, भर्ती मात्र होइन, कामदारहरूलाई दीर्घकालसम्म टिकाइराख्ने सहयोग तथा सहज कार्य वातावरण निर्माण गर्नु पनि अत्यन्त महत्वपूर्ण बन्दै गएको छ।

मानव स्रोत कम्पनीहरू र सहयोगी संस्थाहरूका लागि पनि राष्ट्रियता संरचना र भिसा प्रवृत्तिको आधारमा उचित सुझाव तथा समाधान दिन सक्ने क्षमता पहिलेभन्दा अझ आवश्यक हुने देखिन्छ।

अब जापानमा विदेशीहरूको संख्या ४० लाख नाघिसकेको अवस्थामा, जापानी श्रम बजार ठूलो परिवर्तनको चरणमा प्रवेश गरेको छ। मानव स्रोत संरचनामा भइरहेको परिवर्तनलाई ध्यानमा राख्दै, कम्पनीहरूले भर्ती र कर्मचारी टिकाइराख्ने दुवै रणनीतिलाई पुनः समीक्षा गर्नुपर्ने आवश्यकता बढ्दै गएको छ।